نشنويم ، حكم مسافر را پيدا مىكنيم ؛ مواقعى امكان دارد پيش بيايد كه اگر از ديد مسأله اولى بنگريم ، هنوز حكم مسافر را نداريم ؛ ولى اگر مسأله دوم را در نظر بگيريم ، حكم مسافر را داريم ؛ مثلًا به اندازهء دوازده كيلومتر كه از وطنمان خارج شويم ، ديگر ديوارهاى شهر را نمىبينيم و صداى اذان را نمىشنويم ؛ وظيفه چيست ؟ بسمه تعالى ، نتيجهء دو مسأله فوق اين است كه كسى كه به قصد هشت فرسخ از وطن بيرون رود - كه مبدأ هشت فرسخ آخر شهر است - وقتى به حدى رسيد كه ديوارها را نمىبيند و صداى اذان را نمىشنود ، نمازش را شكسته بخواند و منافاتى در بين نيست . [ سؤال 1825 ] 356 - 6556 2 . اين‌جانب كارگر يك سازمان هستم . هر روز به استثناى روزهاى تعطيلى از منزل تا محل كار بيست و سه كيلومتر و نهصد متر عرفى راه طىّ مىكنم ، به سر كار مىروم و بعدازظهر هم از همان راه برمىگردم . اوّلًا : نماز و روزهء اين‌جانب شكسته مىشود يا خير ؟ ثانياً : اگر شكسته باشد نماز هر روز را در محل كار اول وقت به‌جا آورم بهتر است يا آخر وقت برمىگردم به منزل كامل به‌جا آورم بهتر است ؟ بسمه تعالى ، اگر فاصلهء بين محل كار و وطن مسافت شرعى است ، در محل كار حكم مسافر داريد و نماز اول‌وقت افضل است . [ سؤال 1826 ] 356 - 6556 3 . بنده كارگر هستم و براى معاش زندگى مجبورم از در منزل تا محيط كار هر روز بيست و دو و نيم كيلومتر راه بروم و همان‌قدر هم برگردم ( يعنى جمعاً مىشود 45 كيلومتر عرفى ) ، آيا نماز و روزهء اين‌جانب شكسته است ، يا خير ؟ بسمه تعالى ، حكم همان است كه در بالا ذكر شد . [ سؤال 1827 ] 1043 - 5592 4 . كسى كه هر روز چهار فرسخ راه و گاهى هشت فرسخ راه از محل اقامت خود